Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

EIKONEΣ ΣΟΚ Νεκροι Ορειβατες όταν έλειωσαν τα χιόνια


ΠΡΟΣΟΧΗ! ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Φαίνεται μακάβριο αλλά ορισμένοι νεκροί ορειβάτες αποτελούν πλέον «σημάδια» στη διαδρομή προς την κορυφή. Προσπάθησαν να φτάσουν την κορυφή αλλά δεν τα κατάφεραν. Το κρύο και η έλλειψη.... οξυγόνου τους νίκησαν και άφησαν την τελευταία τους πνοή στο χιόνι. Οι περισσότεροι από
τους νεκρούς ορειβάτες, τα κουφάρια των οποίων αποκαλύπτονται όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία ή όταν φυσάνε δυνατοί άνεμοι και απομακρύνουν το χιόνι, αποτελούν πλέον όχι μόνο μια προειδοποίηση για τους ορειβάτες που ανεβαίνουν αλλά και σημάδια για τη διαδρομή.

Ένα από αυτά είναι αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία...

Πρόκειται για τον Green Boots, έναν Ινδό ορειβάτη που έχασε τη ζωή του το 1996 όταν αποκόπηκε από την ομάδα του και προσπάθησε να κόψει δρόμο. Όμως έπεσε σε κακές καιρικές συνθήκες και τελικά πέθανε από το κρύο. Σήμερα ο Green Boots είναι ένα από τα σημάδια ότι η κορυφή είναι κοντά....

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ 
http://kafefrappe.blogspot.gr/2013/08/eikone.html

Η Ελλάδα μετά το 1981 - η κατάλυση του Συστήματος Ιδεών, Αρχών και Αξιών








Γράφει ο Γεώργιος Δημητράκης




Η Πατρίδα μας διέρχεται την μεγαλύτερη κρίση εις την σύγχρονη ιστορία της. Ο Λαός μας βιώνει την μέγιστη ανέχεια και ταπείνωση από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Ένας Λαός γαλουχημένος από ιδέες, αρχές και αξίες της μακραίωνης ιστορίας του, που κτίστηκαν επάνω στην αλήθεια και την ανθρωπιά, γεμάτος υπερηφάνεια και σεβασμό για τους αγώνες και τις θυσίες του για την ανθρώπινη υπόσταση και αξιοπρέπεια. Μία ελληνική κοινωνία με παραδόσεις, με ήθη και έθιμα, με δική της νομοτέλεια, τον δικό της κόσμο απέναντι στο φυσικό με αυτοτέλεια, αυτάρκεια και ολιγάρκεια, προπάντων μεστό από ανθρώπινο, πνευματικό.




Με αυτές τις αρετές, ως δύναμη και όπλα, ο ελληνικός λαός αντιμετώπισε όλες τις κρίσεις και προκλήσεις της ιστορίας του. Αν ως Λαός πτωχός, όμως με δικό του και μόνον μόχθο, εργασία, αυταπάρνηση, υπομονή, ταπεινότητα και στερήσεις αντεπεξήλθε προς όλες τις υποχρεώσεις του απέναντι στους δανειστές του. Προερχόμενες από δανεισμό για τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Για την απώλεια του πολέμου του 1897 και τις πολεμικές αποζημιώσεις που επεβλήθησαν εις βάρος της πατρίδας μας και τον νέο δανεισμό. Για το κόστος των απελευθερωτικών αγώνων των Βαλκανικών Πολέμων και την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης εθνικής απώλειας, της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Και τέλος λίγο μετά τις συνέπειες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εθνικού Διχασμού, όλες αυτές τις μεγάλες θυσίες για την αποκατάσταση των μεγάλων καταστροφών και απωλειών.




Είμαστε ένας υπερήφανος λαός, με μεγάλη προσφορά εις την ανθρωπότητα, με δώρα προς αυτήν τον Πολιτισμό και τον Διαφωτισμό. Ουδείς έως σήμερα αμφισβήτησε τις Ιδέες, τις Αρχές και τις Αξίες μας και ουδείς πρόσβαλε την εργατικότητα, την τιμιότητα και την αξιοπρέπεια του αξιοσέβαστου Λαού μας, οι οποίες ανέδειξαν τον μεγαλύτερο πολιτισμό εις την παγκόσμια ιστορία.




Η πλήρης ένταξη της χώρας μας εις την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ) το έτος 1981, ήταν η ανταπόδοση για την συνεισφορά της Πατρίδας μας εις την Ευρώπη και την ανθρωπότητα.

Η οποία ένταξη αναμφισβήτητα θα άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο για την ανόρθωση και οικονομική ανάπτυξη του Λαού μας, και την ενεργό συμμετοχή αυτού εις το νέο παγκόσμιο στερέωμα. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε ως μεγάλη ευκαιρία από τους ιδιοτελείς και πατριδοκάπηλους εξουσιαστές της Πατρίδας μας. Οι οποίοι συστηματικά καλλιέργησαν εις τους Έλληνες το συναίσθημα του υπηκόου π.χ. «σκλάβου» με τα καχεκτικά «πολιτικά δικαιώματα» και όχι του πολίτη ως άτομο με ολοκληρωμένη πολιτική οντότητα. Δια της συνεχούς προπαγάνδας εμπέδωσαν τον σκοταδισμό, τον συσκοτισμό, την απόλυτη αποχαλίνωση, τον αγνωστικισμό, την παντελή έλλειψη του γνωσιολογικού για να απολέσει ο Λαός μας την πολιτικώς θεσμισμένη (=έμπρακτη) ταύτιση του ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, που είναι η αναμφισβήτητη πληρότητα της ζωής κάθε ανθρώπου.




Οι πατριδοκάπηλες εξουσιαστικές ομάδες της μεταπολεμικής περιόδου, και κυρίως μετά το 1981, χρησιμοποίησαν όλα τα πολιτικά «μαγειρέματα» και τις ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες της νεότερης γενιάς για να καταλύσουν το «Σύστημα Ιδεών, Αρχών και Αξιών», εις το οποίο στηριζόταν επί χιλιετίες το Ελληνικό Έθνος. Εμπέδωσαν, την αδιαφορία για τα κοινά, την αναξιοκρατία, την φαυλότητα, την διαφθορά, την απραξία και την αντιπαραγωγικότητα, ως νέο «Σύστημα», για να λεηλατούνε και να καταχρώνται ευκόλως, ανενόχλητοι και ατιμώρητοι όχι μόνον τους εθνικούς πόρους, αλλά και τα κοινοτικά κονδύλια και τα τραπεζικά δάνεια τα οποία συνάπτονταν από το έτος 1981 «επί ονόματι του Ελληνικού Λαού».




Παράλληλα εδώ και δεκαετίες η υπεροπτική, αυθαίρετη και αδιάφορη συμπεριφορά της Συνταγματικής Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών και ως επακόλουθα αυτής και των συντεταγμένων λειτουργιών του Κράτους ευρίσκεται σε δυσαρμονία με την ετυμηγορία και τις προσδοκίες του Ελληνικού Λαού. Η συνταγματική αυτή εκτροπή ευθύνεται για την κατάλυση της βαθιάς έννοιας της Δημοκρατίας, για την έξαρση της διαφθοράς, την διάλυση του Κράτους, της ελληνικής κοινωνίας και την χρεοκοπία της Πατρίδας μας.




Η απροθυμία και ατολμία των Ιθυνόντων να υπερασπισθούν τώρα την Πατρίδα μας έναντι των παράλογων απαιτήσεων και εκβιασμών όλων εκείνων οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για την χρεοκοπία της χώρας μας και την κατάρρευση του Ελληνικού Λαού, μας οδηγεί εις τον Πλάτωνα (Πολιτεία VIII, 551 d-e) ο οποίος είχε παραδεχθεί, ότι οι ολιγαρχικοί δεν είναι ικανοί να κάνουν πόλεμο «γιατί είναι αναγκασμένοι, ή να οπλίσουν το πλήθος, οπότε θα το φοβούνται περισσότερο από τους εχθρούς, ή να μην το χρησιμοποιήσουν καθόλου».




Γεώργιος Εμ. Δημητράκης




Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.




ΠΗΓΗ Koukfamily.blogspot.gr

Μια συνοπτική περιγραφή των πρώτων 3 ημερών της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.


Σπάνια φωτογραφία νεκρού Ελληνα εθνοφρουρού
Το σαν σήμερα παρουσιάζει μια συνοπτική αλλά πολύ καλή εκδοχή των γεγονότων των πρώτων ημερών της Τουρκικής εισβολής στην Ελληνική Κύρπο το 1974.

Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. 

Η ελληνική πλευρά πιάστηκε στον ύπνο και η αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974).

Τα τουρκικά αποβατικά σκάφη άρχισαν να αποβιβάζουν δυνάμεις ανενόχλητα στην περιοχή Πέντε Μίλι, οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας, λίγο μετά τις 5 το πρωί της 20ης Ιουλίου. Σχεδόν ταυτόχρονα, σμήνη τουρκικών αεροπλάνων άρχισαν τις επιθέσεις, συνεχώς και κατά κύματα κατά της ευρύτερης περιοχής της Κερύνειας και της Λευκωσίας, ενώ άλλα αεροσκάφη και ελικόπτερα επιχειρούσαν ρίψεις αλεξιπτωτιστών σε επίκαιρα σημεία. Οι κάτοικοι βρέθηκαν στο έλεος των εισβολέων. Άοπλοι πολίτες δολοφονήθηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και αιχμάλωτοι στρατιώτες εκτελέστηκαν.

Τούρκοι αλεξιπτωτιστές
Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν ανεξήγητα αργοπορημένη. Παρ’ ότι το ελληνικό Πεντάγωνο γνώριζε τις κινήσεις των Τούρκων, θεωρούσε ότι μπλοφάρουν. Μόλις στις 8:40 το πρωί δόθηκε επισήμως από την Αθήνα η εντολή εφαρμογής των πολεμικών σχεδίων, ενώ το ελληνικό ραδιόφωνο (το ΕΙΡΤ εν προκειμένω), μετέδωσε την είδηση γύρω στις 11 το πρωί. Η καθυστερημένη κινητοποίηση έδωσε τη δυνατότητα στους Τούρκους εισβολείς να παγιώσουν τις θέσεις τους και να δημιουργήσουν προγεφύρωμα από το Πέντε Μίλι της Κερύνειας προς τον Άγιο Ιλαρίωνα, έχοντας ως αντικειμενικό στόχο τη σύνδεσή του με τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας.

Ελληνες μαχητές
Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ, όταν κινητοποιήθηκαν άρχισαν να πολεμούν με ηρωική αυτοθυσία, χωρίς μάλιστα να διαθέτουν αεροπορική κάλυψη και σύγχρονο οπλισμό. Αριθμούσαν γύρω στους 12.000 άνδρες (ελληνοκύπριους και ελλαδίτες), υπό τη διοίκηση του ταξιάρχου Μιχαήλ Γεωργίτση, που είχε το γενικό πρόσταγμα στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Στο μεταξύ, άρχισε να κινητοποιείται και ο ελληνοκυπριακός ανδρικός πληθυσμός και να μετέχει στον άνισο αγώνα με ό,τι διέθετε ο καθένας, πυροβολώντας από τις στέγες των σπιτιών του κατά των εισβολέων αλεξιπτωτιστών.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση αιφνιδιασμένη από την εξέλιξη των γεγονότων αρχίζει να παρουσιάζει εικόνα διάλυσης. Κηρύσσει γενική επιστράτευση, η οποία εξελίσσεται σε φιάσκο, δείχνοντας την τραγική κατάσταση που βρισκόταν ο Ελληνικός Στρατός. Και να σκεφθεί κανείς ότι την Ελλάδα κυβερνούσαν οι στρατιωτικοί και ο Στρατός αν μη τι άλλο θα έπρεπε να βρισκόταν σε υψηλό επιχειρησιακό επίπεδο.

Οι τάφοι των Τούρκων στρατιωτών δείχνουν ότι κάποια παλικάρια πολέμησαν στην μαρτυρική Κύπρο μας να σταματήσουν τον Τούρκο.
Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Τζόζεφ Σίσκο, που βρίσκεται και πάλι στην Αθήνα ως εντολοδόχος του Κίσινγκερ, συναντάται στο Πεντάγωνο με το αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Μπονάνο. Ο παριστάμενος Δημήτριος Ιωαννίδης σε οργίλος ύφος απευθύνεται προς τον Σίσκο «Μας εξαπατήσατε... Ημείς θα κηρύξωμεν πόλεμον!» και αποχωρεί από τη σύσκεψη. Έκτοτε, τα ίχνη του αόρατου δικτάτορα χάνονται. Ο Σίσκο στη διάρκεια της ημέρας μάταια αναζητεί αρμόδιο για συνομιλίες.

Αργά το βράδυ, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εκδίδει το υπ’ αριθμόν 353 ψήφισμα, με το οποίο καλεί σε κατάπαυση του πυρός και σε αποχώρηση από την Κύπρο του «ξένου στρατιωτικού δυναμικού». Παρά την ομόφωνη έγκρισή του, αγνοείται από την Τουρκία, η οποία έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων επείγεται να εφαρμόσει πλήρως τα σχέδια της. Γενικά, η διεθνής αντίδραση κατά του «Αττίλα» είναι χλιαρή.

Προώθηση Τούρκων
Την επομένη, 21 Ιουλίου, οι μάχες στην Κύπρο συνεχίζονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Στόχος των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο είναι να αποκόψουν τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας από το προγεφύρωμα της Κερύνειας.

Οι Έλληνες στρατηγοί απορρίπτουν εισήγηση για επέμβαση στην Κύπρο, προβλέποντας αποτυχία του σχετικού εγχειρήματος. Δύο ελληνικά υποβρύχια που πλέουν προς την Κερύνεια διατάσσονται να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Το Κοτζάτεπε φλέγεται
Οι Τούρκοι εισβολείς, παρά την αριθμητική τους υπεροχή και την ποιοτική υπεροχή του οπλισμούς τους, αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα. Μάλιστα, από ασυνεννοησία η τουρκική αεροπορία βυθίζει το αντιτορπιλικό Κοτσατεπέ (D-354), το οποίο εξέλαβε για ελληνικό πλοίο και προκαλεί ζημιές σε άλλα δύο τουρκικά αντιτορπιλικά.

Την ίδια μέρα, σημειώνεται δραστηριοποίηση του αμερικανικού παράγοντα για την επίτευξη ανακωχής. Ο Σίσκο, που πηγαινοέρχεται μεταξύ Αθηνών και Άγκυρας, δεν βρίσκει κάποιον αρμόδιο στην Αθήνα να διαπραγματευτεί, καθώς όλοι οι αρμόδιοι έχουν εξαφανιστεί.

Την ευθύνη αναλαμβάνει τελικά ο αρχηγός του Ναυτικού, ναύαρχος Πέτρος Αραπάκης, ο οποίος σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κίσινγκερ συμφωνεί η ανακωχή να ισχύσει από τις 4 το απόγευμα της 22ης Ιουλίου.


Στις 2 το πρωί της 22ας Ιουλίου, 12 ελληνικά μεταγωγικά τύπου Νοράτλας, που μετέφεραν καταδρομείς στο νησί, βάλλονται, κατά λάθος, από φίλια πυρά πλησίον του αεροδρομίου της Λευκωσίας, με αποτέλεσμα το ένα από αυτά να καταρριφθεί (4 μέλη του πληρώματος και 27 καταδρομείς έχασαν τη ζωή τους), ενώ άλλα δύο να πάθουν σοβαρές ζημιές. Την ίδια ημέρα, οι Τούρκοι εισβολείς εντείνουν τις επιχειρήσεις τους. Αποβιβάζουν άρματα μάχης και το μεσημέρι καταλαμβάνουν την πόλη της Κερύνειας.


Στις 4 το απόγευμα αρχίζει να τηρείται η ανακωχή κατά τα συμφωνηθέντα, η οποία όμως θα παραβιασθεί αρκετές φορές από τους εισβολείς. Σ’ αυτό το χρονικό σημείο, οι Τούρκοι ελέγχουν το 3% του Κυπριακού εδάφους, έχοντας δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα, που συνδέει την Κερύνεια με τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας.

ΠΗΓΗ: sansimera.gr

ΣΧΟΛΙΟ
Να προσθέσω μέσα στην αφήγηση μόνο μια ιστορία που ξέφυγε έστω κι από αυτήν την πολύ καλή συνοπτική αφήγηση...

Το ελληνικό οχηματαγωγό "Λέσβος" που είχε αποπλεύσει από την Κύπρο με την απελθούσα σειρά των Ελδυκάριων αποφασίζει να επιστρέψει στην Κύπρο μαθαίνοντας τα ξημερώματα της 20ης Ιουλίου για την τουρκική εισβολή.
Ο πλωτάρχης Χανδρινός αποβιβάζει τους 600 περίπου άνδρες στην Πάφο. Χτυπά με τα μικρά πυροβόλα του τις τουρκοκυπριακές θέσεις στην πόλη μετά από παράκληση της Εθνικής Φρουράς και αποπλέει για την Ελλάδα με κατεύθυνση την .... Αίγυπτο...

Αυτό ήταν που μπέρδεψε τους Τούρκους οι οποίοι λαμβάνοντας σήματα από τους Τουρκοκυπρίους στην Πάφο ότι ελληνικά πλοία αποβιβάζουν στρατό έψαχναν τον ελληνικό στολίσκο μεταξύ Κύπρου και Ρόδου όπου και συνάντησαν τα 3 τουρκικά αντιτορπιλλικά τα οποία χτύπησαν βυθίζοντας το ένα...

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

21 Ιουλίου 1974: Ο Υποσμηναγός Ιωάννης Δινόπουλος καταρρίπτει τουρκικό μαχητικό! Μία αερομαχία στο Αιγαίο που ξέρουν λίγοι... (φωτογραφίες)





111 Πτέρυγα Μάχης (Ν. Αγχίαλος): Κυριακή 21 Ιουλίου 1974, το ζεύγος αναχαιτήσεως ετοιμότητος αποτελείτο από τους: Υποσμηναγό Γιάννη Δινόπουλο από το Τρίκορφο Γρεβενών Α/φος Νο1 Αρχηγό ζεύγους και Ανθυποσμηναγό Θωμά Σκαμπαρδώνη από την Μούχα Καρδίτσας Α/φος Νο2 με χαρακτηριστικό κλήσεως Μοίρας "ghost"
Στις 12:00 εδόθηκε scramble! Ο Νο1 (Δινόπουλος), διεπίστωσε ότι δεν λειτουργούσε ο ασύρματός του. Λόγω όμως υπερβάλλοντος ζήλου, ακμαιοτάτου ηθικού και πολεμικής διεγέρσεως, το απέκρυψε και έδωσε την πρώτη θέση του σχηματισμού στον Νο2 αφού με χειρονομίες του εξήγησε το πρόβλημα...


Απογειώθηκαν και ο Νο2 ήταν μπροστά ακολουθώντας τις οδηγίες του ραντάρ εδάφους Τζόκερ, με το Νο1 να διατηρεί οπτική επαφή. Το Τζόκερ ειδοποίησε τον Νο2 για εχθρικό σχηματισμό 2 αεροσκαφών. Μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου έγινε οπτική επαφή με το ζεύγος των τουρκικών μαχητικών τύπου F-102 ενώ είχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια.



Ο Υποσμηναγός Δινόπουλος σαν Νο2 πλέον, ακολουθούσε από σχετικά μεγάλη απόσταση τον Ανθυποσμηναγό Σκαμπαρδώνη. Με αυτόν τον τρόπο, ο Δινόπουλος είχε την ευχέρεια να ελέγχει τις κινήσεις του Σκαμπαρδώνη, καθώς και τον περιβάλλοντα χώρο. Την ίδια ώρα, το Τζόκερ συνέχισε να παρέχει πληροφορίες και οδηγίες για τις θέσεις των αντιπάλων ιχνών. “Γύπα 1, ανεβείτε στα 20.000 πόδια με πορεία ανατολική…” ήταν οι εντολές του Τζόκερ στα δύο Ελληνικά μαχητικά. Τα δύο F-5 προσέγγιζαν στην περιοχή μεταξύ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, με ταχύτητα 350 κόμβων και ανοδική πορεία, όταν το Τζόκερ τους έδωσε νέες οδηγίες. “Γύπα 1, ο στόχος σας, βρίσκεται 20 μοίρες δεξιά σας…”

Η οδηγία αποδείχθηκε ανακριβής, αφού ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, τα δύο Τουρκικά F-102 πέρασαν αριστερά του Σκαμπαρδώνη, σε απόσταση μικρότερη από χίλια πεντακόσια πόδια. Η ένταση της στιγμής και η αγωνία των Τούρκων χειριστών ήταν τέτοια, που θεώρησαν ότι ο Σκαμπαρδώνης πετούσε μόνος του. Ίσως γι’ αυτό, το “μοναχικό” μαχητικό του Σκαμπαρδώνη, φάνηκε στους Τούρκους σαν εύκολος στόχος. Ενστικτωδώς ο Σκαμπαρδώνης διέκοψε την άνοδο του, εκτελώντας κλειστή αριστερή στροφή, την στιγμή που τα δύο F-102 είχαν αρχίσει να στρέφονται προς το μέρος του.

Ο Σκαμπαρδώνης συνεχίζοντας την αριστερή στροφή, είχε την δυνατότητα να ελέγχει και τους δύο αντιπάλους του, στην “Ώρα 8″, δηλαδή πίσω και αριστερά του. Τα F-102 συνέχισαν να στρέφουν και αυτά μ’ έναν και μόνο σκοπό, να εγκλωβίσουν τον Σκαμπαρδώνη στα σκοπευτικά τους, για μια φαινομενικά εύκολη και “ύπουλη” κατάρριψη. Η αντίδραση του “νεαρού” Σκαμπαρδώνη, μόλις οι προθέσεις των Τούρκων έγιναν φανερές, ήταν άμεση. Με την μέγιστη ισχύ των κινητήρων του F-5, συνέχισε να στρέφει προς τα αριστερά, προσπαθώντας να έχει συνεχή οπτική επαφή με τα Τουρκικά μαχητικά. Στην προσπάθεια του Σκαμπαρδώνη αντιτάχθηκαν οι κανόνες της φυσικής. Η ταχύτητα του Ελληνικού F-5 ήταν φυσικό να πέσει στους 300 κόμβους και ο Σκαμπαρδώνης δεν είχε καμιά διάθεση να παραμείνει “δυσκίνητη πάπια” στις ορέξεις των Τουρκικών μαχητικών. Για τον λόγο αυτό, εισήλθε σε κάθοδο με σκοπό να αυξήσει την ταχύτητα του. Σε καταστάσεις καθόδου όπως αυτές, οι καταπονήσεις των χειριστών από τις επιταχύνσεις της βαρύτητας, τα λεγόμενα “G“, είναι τρομακτικές. Ο χειριστής μπορεί να βρεθεί να ζυγίζει επτά, οκτώ, ακόμα και εννιά φορές περισσότερο από το κανονικό του βάρος.

Ο Σκαμπαρδώνης συνέχισε την κλειστή αριστερή στροφή, με μέγιστες τιμές επιτάχυνσης. Όταν το υψόμετρο του έδειξε 10.000 πόδια, ξεκίνησε επιθετικούς ελιγμούς, προσπαθώντας να εντοπίσει τους διώκτες του, που προς στιγμή τους είχε και τον είχαν χάσει.

Ο Δινόπουλος, που ακολουθούσε τον Σκαμπαρδώνη από μεγαλύτερο ύψος, δεν έγινε άμεσα αντιληπτός από τους Τούρκους χειριστές. Από το “παρασκήνιο”, παρακολουθούσε με κάθε λεπτομέρεια όλη την εξέλιξη της αερομαχίας, πετώντας προς την περιοχή της εμπλοκής. Ήταν τότε, που είδε τις καταπακτές του Νο1 του Τουρκικού σχηματισμού να ανοίγουν και ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, ένα βλήμα Falcon να εκτοξεύεται εναντίον του “μικρού”! Ο Δινόπουλος μαρμάρωσε από τρόμο, αφού δεν μπορούσε να επέμβει άμεσα, ή να ειδοποιήσει τον Σκαμπαρδώνη. Το γεγονός όμως, ότι ο Σκαμπαρδώνης παρέμενε σε κλειστή παρατεταμένη στροφή με μεγάλες επιταχύνσεις, είχε σαν αποτέλεσμα το βλήμα Falcon, που η γέμιση του ήταν ικανή να κομματιάσει το Ελληνικό F-5, να αστοχήσει. Και η αστοχία αυτή, θα ήταν η τελευταία ευκαιρία που θα είχαν τα F-102 απέναντι στον Σκαμπαρδώνη, καθώς ο χρόνος κυλούσε πλέον σε βάρος των τουρκικών μαχητικών.

O Δινόπουλος, χωρίς να έχει γίνει αντιληπτός από τους επίδοξους κυνηγούς, πλησίαζε τον εχθρικό σχηματισμό, μειώνοντας συνεχώς την απόσταση που τον χώριζε από τα “αιμοχαρή” F-102. Τα μάτια του Δινόπουλου είχαν μετατραπεί σε δύο ακτίνες… Λέιζερ, την ώρα που οι διακόπτες επιλογής στον πίνακα οπλισμού του F-5, γυρνούσαν στην θέση… “ΟΝ”. Από τις επιλογές που είχε ο Δινόπουλος, πυροβόλα των 20 χιλιοστών ή πυραύλους Σάιντ- Γουάιντερ, επέλεξε την πιο θανατηφόρα για το Νο2 τουρκικό μαχητικό, τους πυραύλους Σάιντ-Γουάιντερ.

Ο πρώτος πύραυλος του Δινόπουλου, που έφυγε από το δεξί ακροπτερύγιο του F-5, δεν έμελλε να βρει τον στόχο του, αφού η κεφαλή του βλήματος δεν είχε θερμανθεί στον βαθμό που το απαιτούσαν οι παράμετροι βολής. Αλλά καθώς τα κρίσιμα δευτερόλεπτα περνούσαν, ο δεύτερος πύραυλος είχε “συλλάβει” σταθερά το κύμα καυσαερίων του προπορευόμενου F-102. Στ’ αυτιά του Δινόπουλου, ακούστηκε καθαρά ο χαρακτηριστικός συνεχής ήχος του “εγκλωβισμού”. Ο δεύτερος και τελευταίος του πύραυλος, έσκισε σαν κάτασπρη σαΐτα τον ουρανό και δεν άφησε κανένα περιθώριο ζωής στον Επισμηναγό Σονούρ. Το βλήμα σφηνώθηκε βαθιά μέσα στα σωθικά του F-102 και εξερράγη την επόμενη στιγμή, προκαλώντας μια έκρηξη που τύφλωσε τον Δινόπουλο.









Η έκρηξη είχε κυριολεκτικά κομματιάσει το Τουρκικό F-102. Ο Δινόπουλος αναγκάστηκε να κάνει απότομο δεξί “Μπρέικ”, για να μην κτυπηθεί από τα φλεγόμενα κομμάτια του Τουρκικού μαχητικού. Τα κομμάτια του F-102, φάνηκαν να έρχονται από το… πουθενά, σηκώνοντας έναν τεράστιο πίδακα νερού στην θαλάσσια περιοχή που πετούσε το F-5 του “μικρού”.


Ο Σκαμπαρδώνης, που είχε χάσει οπτική επαφή με το F-5 του Δινόπουλου, αλλά και με τα τουρκικά μαχητικά, ζήτησε βοήθεια και οδηγίες από το Τζόκερ. Οι τελευταίες εντολές του Τζόκερ προς τον Σκαμπαρδώνη, ήταν να θέσει τέλος στην αποστολή του και να επιστρέψει για προσγείωση στην Βάση του. Ο Δινόπουλος παρέμεινε στην περιοχή για λίγο, γυρίζοντας τους διακόπτες οπλισμού του στα πυροβόλα, καθ’ όσον και οι δύο πύραυλοι του είχαν χρησιμοποιηθεί. Στ’ ακροπτερύγια του F-5, παρέμεναν μόνο οι “άδειοι” φορείς των βλημάτων.

Αφού ήταν αδύνατο να επικοινωνήσει με τον Σκαμπαρδώνη και το Τζόκερ, προσπάθησε να εντοπίσει μόνος του το Τουρκικό Νο1. Πλην όμως το F-102 του Αντισμήναρχου Βασίν, είχε φροντίσει να εξαφανιστεί από το πεδίο της μάχης. Έτσι το μόνο που απέμενε στον Δινόπουλο, ήταν να επιστρέψει και αυτός στο αεροδρόμιο του Βόλου.

Για τον Αντισμήναρχο Σαγίφ Βασίν, τα πράγματα εξελίσσονταν άσχημα. Ούτε στο χειρότερο του εφιάλτη, δεν θα μπορούσε να ζήσει εκείνες τις στιγμές.
Ο πρώτος πύραυλος του Δινόπουλου, είχε περάσει πολύ κοντά του. Ο Βασίν είχε κάνει δεξί “Μπρέικ” και είχε σπάσει τον κλειστό σχηματισμό, αφήνοντας πίσω του, το F-102 του Επισμηναγού Σονούρ. Οι πρώτες σκέψεις του Βασίν, ήταν να συνεχίσει τη δεξιά στροφή, έτσι ώστε να βρεθεί πίσω από το επιτιθέμενο F-5 του Δινόπουλου. Κοιτώντας προς την “Ώρα 4″, στην εικόνα που διαγραφόταν δεξιά του, μπορούσε να δει και τα δύο αεροσκάφη. Και του Σονούρ, αλλά και του Δινόπουλου, καθώς και μία ακόμα… “λεπτομέρεια”. Μια… λεπτομέρεια, που τον έφερε στα πρόθυρα του πανικού.

Μια νέα σαΐτα είχε εκτοξευθεί από την “φαρέτρα” του Δινόπουλου, με κατεύθυνση το Νο2 του σχηματισμού του. Μέσα από τον ασύρματο πρόλαβε να φωνάξει, “Οτκί, προσοχή! Προσοχή! Και άλλος πύραυλος”. Ήταν όμως αργά… Με τρόμο ο Βασίν παρακολούθησε την σύντομη τροχιά του βλήματος. Η έκρηξη κομμάτιασε το Τουρκικό Νο2 και μαζί και το ηθικό του Βασίν.

Πανικός κυρίευσε τις σκέψεις του Βασίν. Το σοκ ήταν τέτοιο, που εκτελώντας τώρα αριστερό “Μπρέικ” και θέτοντας το μετακαυστήρα του σε λειτουργία, το μόνο που φάνηκε να τον ενδιαφέρει, ήταν να απομακρυνθεί από την περιοχή που ο Σονούρ και το μαχητικό του κατέπεφταν σαν μια μάζα από φλεγόμενα κομμάτια. Ο τρόπος περιπλάνησης του Αντισμήναρχου Βασίν στο Αιγαίο, μόνο σε ισχυρό κλονισμό θα μπορούσε να αποδοθεί. Αντί να κατευθυνθεί ανατολικά, προς την Ιωνία, διατήρησε πορεία δυτική-νοτιοδυτική και σε κάποια στιγμή φάνηκε να φθάνει στο ύψος της… Τανάγρας. Όταν κατάλαβε το λάθος του, προσπάθησε να διορθώσει την πορεία του. Στο μυαλό του όμως παρέμενε η εικόνα του Σονούρ, να “κομματιάζεται” από τον πύραυλο του Δινόπουλου, εικόνα, που του προξενούσε την ψευδαίσθηση, ότι και άλλα Ελληνικά μαχητικά θα ήταν στον αέρα προσπαθώντας να τον καταρρίψουν.
Η άσκοπη περιπλάνηση του στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με την υπερβολική χρήση του μετακαυστήρα, τον οδήγησαν μοιραία στην εξάντληση των καυσίμων του, πριν προλάβει να επιστρέψει στην Βάση του. Κάπου στα παράλια της Σμύρνης, πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση, με αποτέλεσμα το F-102 να καταστραφεί ολοσχερώς και αυτός να τραυματισθεί σοβαρά!

Λίγο αργότερα, μεταφερόμενος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Σμύρνης, ξεψύχησε! Αν για τους δύο Τούρκους χειριστές, η δυνατότητα για σκέψεις δεν ήταν πλέον επιλογή, για τον Σκαμπαρδώνη, που επέστρεφε για προσγείωση στο αεροδρόμιο του Βόλου, ήταν κάτι παραπάνω από βασανιστική. Δεν γνώριζε για την τύχη του Δινόπουλου και επιπλέον ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιος, ότι ο πίδακας του νερού που είχε δει μπροστά του, προερχόταν από πτώση αεροσκάφους. Μέσα του, ευχόταν με όλη την δύναμη της ψυχής του, να μην ήταν από το F-5 του Δινόπουλου. Εδώ και ώρα όμως, εκείνος ο ενοχλητικός “κόμπος” στο στομάχι, τον έκανε να πετά με δυσκολία. Ο ίδιος κόμπος, συνέχισε να του κρατά συντροφιά, καθ’ όλη την διάρκεια της επιστροφής του στο αεροδρόμιο του Βόλου.




Μόλις ο Σκαμπαρδώνης σταματούσε έξω από τα “Σέλτερς”, σβήνοντας τους κινητήρες, το βλέμμα του έπεσε στο αεροσκάφος του Δινόπουλου, που επέστρεφε και αυτό για προσγείωση. Η χαρά του “μικρού” δεν μπορούσε να περιγραφεί. Πριν καλά, καλά, λυθεί, έτρεξε προς το συνδετήριο διάδρομο για να δει το Νο2 του Ελληνικού σχηματισμού, τον Δινόπουλο με σάρκα και οστά, να του μιλά μέσα από την καλύπτρα, υψώνοντας τον αντίχειρα του προς τα επάνω. “Όλα εντάξει. Πάψε να ανησυχείς…”





Την ίδια στιγμή και σε κατάσταση έντονης συναισθηματικής φόρτισης, η ματιά του “μικρού” έπεσε στους άδειους φορείς στα ακροπτερύγια του F-5 και αμέσως κατάλαβε. Ο πίδακας νερού στο Αιγαίο, προερχόταν προφανώς από πτώση Τουρκικού μαχητικού. Ο Δινόπουλος είχε κάνει χρήση και των δύο πυραύλων, στην εμπλοκή του με τα Τουρκικά F-102. Με την ενέργεια αυτή, του είχε σώσει την ζωή από τα Τουρκικά μαχητικά, που είχαν μαζευτεί σαν αιμοβόρες ύαινες πίσω από την ουρά του.

Ένα πλήθος από χειριστές, τεχνικούς και συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων, είχαν χιμήξει σαν μελίσσια και τους περικύκλωσαν, προσπαθώντας να μάθουν όλες τις λεπτομέρειες της αερομαχίας. Μιας αερομαχίας που είχε σαν αποτέλεσμα, να κάνει τους Τούρκους να μην ξαναφανούν στο Αιγαίο για πολλούς… μήνες!

Μετά την επιστροφή στην Αγχίαλο και οι δύο συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε ανακριτικές διαδικασίες. Σε κανέναν από τους δύο πιλότους δεν ανεγράφη στα μητρώα τους η πολεμική αυτή αποστολή και δεν τους εδόθη καμία ηθική ανταμοιβή! Ο Δινόπουλος, όντας Ήρωας προς μίμηση εκρίθη υπό της αναξίου και απαξιωτικής ηγεσίας ως ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ και απεστρατεύθη σαν Αντισμήναρχος το 1987. Ο Σκαμπαρδώνης απεστρατεύθη σαν ταξίαρχος λίγο αργότερα.

Αξίζει να σημειωθεί η προσπάθεια της Τουρκικής προπαγάνδας για αποσιώπηση των καταρρίψεων των τουρκικών αεροσκαφών. Διέδιδαν παντού ότι τα τουρκικά αεροσκάφη κατέρριψαν τα Ελληνικά. Μετά από χρόνια ο Σκαμπαρδώνης υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ όταν συναντήθηκε με έναν Τούρκο αεροπόρο ο οποίος προπαγανδίζοντας ισχυρίσθηκε πως στην αερομαχία τότε κατερρίφθησαν τα Ελληνικά αεροσκάφη. Ο Σκαμπαρδώνης τότε τον ερώτησε αν μοιάζει με φάντασμα, εξηγώντας ότι αυτός ήταν στην αερομαχία και ο Τούρκος αισθάνθηκε εντελώς ηλίθιος με τα ψέμματα της προπαγάνδας της φασιστικής πατρίδος του. Αλλά όταν μέσα από εφημερίδες (Ελεύθερος Τύπος 18 Μαρτίου 1997) και περιοδικά (ΠΤΗΣΗ τεύχη 81-85) η παραπάνω αερομαχία έγινε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ γνωστή στον Ελληνικό λαό, η τουρκική προπαγάνδα κατεχώρησε πληρωμένη διαφήμιση στο αγγλικό περιοδικό COMBAT AIRCRAFT, τον Νοέμβριο 1997, στην οποία έχουν φωτογραφία τουρκικού F-102 με λεζάντα ότι αυτό κατέρριψε 2 Ελληνικά αεροσκάφη το 1974!!!




Ο Γιάννης Δινόπουλος αφού υπέστη αρκετές φορές την διαδικασία των ανακρίσεων και καταθέσεων, επέστρεψε στα πτητικά του καθήκοντα (όπως και ο Σκαπαρδώνης) δίχως να αναγραφεί στα μητρώα τους η πολεμική τους αποστολή. Η ηγεσία ζητούσε στην κυριολεξία ”την κεφαλή επί πίνακι”. Ουδέποτε του δόθηκε κάποια ηθική αμοιβή, αλλά αντίθετα αποτέλεσε το μαύρο πρόβατο των ηγεσιών που ακολούθησαν έως την πρόωρη αποστρατεία του.

Μερικά χρόνια αργότερα δεκαετία του 90 ο Δινόπουλος αποστρατεύθηκε σαν Αντισμήναρχος!!!! αφού η ηγεσία έκρινε ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ!!!!! Δηλαδή έναν από τους ήρωες του Αιγαίου, αντί να τον κάνουν αρχηγό ή να τον περιφέρουν στις στρατιωτικές σχολές και να διαφωτίζει τους νέους μαχητές, τον έστειλαν σπίτι του!!!!

Και κάτι άλλο: κάποιοι "έξυπνοι" θέλησαν χρόνια αργότερα να τιμήσουν το αεροσκάφος που κατέρριψε τους Τούρκους. Προσέξτε: Tο αεροσκάφος, ΟΧΙ τον χειριστή (!). Το ψάξανε, το ξαναψάξανε, δεν το εύρισκαν. Ο Δινόπουλος, που το έμαθε, τους ειδοποίησε ότι συνετρίβη (με άλλο χειριστή) λίγα χρόνια αργότερα.

Ο Θωμάς Σκαμπαρδώνης φάνηκε πιο τυχερός. Τελείωσε ευδόκιμα την καριέρα του. Έγινε Ταξίαρχος και πήγε και αυτός σπίτι του. Ο πρώτος ζει στην Θεσσαλονίκη, ο δεύτερος στην Αθήνα. Εύκολα μπορείτε να τους βρείτε και να έχετε περισσότερες λεπτομέρειες...

Άτιμη Ελλάδα, που τρως τα παιδιά σου…


http://pekp.gr
http://www.troktikaras.com
ΠΗΓΗ http://peripatrhs.blogspot.gr/